به نام خدا

فرق کلان شهرها با کوچک شهرها

(این متن بر اساس بعضی از مشاهدات وقضاوت شخصی است و نمی تواند بار عام داشته باشد.)

در کوچک شهرها:

1- سلام اصل است.

2- لبخند لازمه زندگی است.

3- در شهر آشتی برقرار است.

4- همه از هم انتظار دارند، اگر برآورده شود که هیچ و اگر نشود یا فشار می آورند یا توهین می کنند.

5- اگر فکری بکنی همه آن فکر را می دانند.

6- همه اهل حدس و گمانند – گمانی که برای خودشان یقین است.

7- همه فکر می کنند در زندگی دیگری دخلی دارند و لازم است دخالت کنند.

8- کارمند شدن یک مطلوب است.

9- اکثراً می خواهند شاهانه باشند.

10- اکثراً راحت می خوابند.

11- اکثراً مصداق « اکثر اهل الجنه البلهاء» می باشند.

12- اگر فکر کنند فکری بکر است.

13- با اینکه کمتر دارند از زندگی راضی ترند.

14- خانواده ها، بیشتر خانواده اند.

15- در اینجا ترافیک سنگین مفهومی ندارد.

16- در اینجا مردن راحت تر است و زندگی نیز.

17- در اینجا وصول راحت و آسمان به زمین نزدیک تر است.

در کلان شهرها:

1- هرکس به فکر خویش است.

2- همه با هم قهرند، و بعضاً با خودشان نیز.

3- همه در حال آدامس جویدنند و یا در حال راه رفتن غذا می خورند.

4- انبوه تنها هاست. تنهایی هایی که در ترافیک های سنگین، عمیق تر می شود.

5- نصفشان نیمه خواب از خانه بیرون می آیند و در اتوبوس یا مترو می خوابند.

6- اکثراً در خانه هایشان، در روز هم تاریکی شب را تجربه می کنند.

7- شهری که پنجره هایشان به اتاق خواب یا آشپزخانه همسایه باز می شود.

8- سلام کردن مکروه است.

9- لبخند گران است.

10- از کار کمتر لذت می برند. کار می کنند تا بعداً در مسافرت لذت ببرند.

11- اکثراً فکر می کنند کناردستی آنان یا دزد است یا ...

12- افسردگی بی داد می کند.

13- با اینکه بیشتر دارند، از زندگی کمتر راضی اند.

14- خانواده ها بیشتر تک می پرند تا خانوادگی.

15- شهر بی نهایت خوب ها و بی نهایت بدهاست.

16- شهر پر از امکانات است.

17- شهری که برای شکوفایی مناسبت تر است. البته ازهر نوعش .